دیل کارنگی در کتاب آیین سخنوری محور اصلی تمایل افراد برای یادگیری فن و هنر سخنوری را از زبان آنها اینگونه بیان می‌کند:

«دلم می‌خواهد وقتی می‌ایستم تا حرفی بزنم اعتماد به نفس داشته باشم اما؛ در همان لحظه خیلی می‌ترسم، فکرم خوب کار نمی‌کند، تمرکز ندارم و نمی‌توانم به یاد بیاورم که قصد داشته‌ام چه بگویم. دلم می‌خواهد اعتماد به نفسم را به دست آورم و بتوانم بدون ترس و لرز و با توان روی پاهایم بایستم و قادر به تفکر و یادآوری مطالب مورد نظرم باشم. صریح صحبت کنم و بتوانم در گروه‌ها و تشکل‌های اجتماعی شرکت کنم.»

یکی از دغدغه‌های من برای توسعه کار و متقاعد کردن افراد برای پیاده‌سازی ایده‌های نو، صریح صحبت کردن و موثر صحبت کردن بوده‌است.

زمانی که می‌خواستم درباره‌ی ایده‌هایم صحبت کنم، اغلب درگیر زیاده‌گویی می‌شدم و افسار مدیریت صحبت کردن از دستم خارج می‌شد. گاهی هم به دلیل صدها دلیل، ترس مانع از سخن گفتنم می‌شد.

هنر سخنوری مهارتی است که به هر شخصی که دوستدار رسیدن به آرامش و پیشرفت در کارش است، کمک می‌کند تا زندگی بهتری برای خودش بسازد. هنر سخنوری به کسب محبوبیت واقعی و برقراری ارتباطات موثر کمک می‌کند.