نقاشی های روی دیوارهای تاریخی برای همه ما جذابیت دارد. انسانها همیشه به دنبال برقراری ارتباط بوده­ اند. ولی چالش ارتباطات با وجود ابزارهای زیادی که امروز در اختیار داریم هنوز وجود دارد. اصطلاح رسانه در کاربرد مدرن اولین بار توسط مارشال مک لوهان عنوان شد. مارک معتقد بود:«رسانه ها اسباب بازی نیستند. آنها می توانند فقط به هنرمندان جدید سپرده شوند زیرا آنها فرم های هنری هستند.» او ایده هایی راجع به اینکه رسانه پیام است داشت. به وجود آمدن اصطلاح دهکده جهانی، فضای اینترنت و انواع شبکه های اجتماعی از جمله فیس بوک و… برای رفع چالش ارتباطات میان انسان­هاست.

رسانه همیشه میان انسان ها وجود داشته و متناسب با زمان و مکان انسان ها، تغییر کرده ­است. نقاشی های روی دیوار، اختراع تلفن، به وجود آمدن مطبوعات و صنعت چاپ تا پیدایش اینترنت و ارتباطات بر بستر اینترنت همگی به دنبال رفع نیاز ارتباط و انتقال و انتشار پیامی بوده ­اند.

قبل از وجود کامپیوتر و اینترنت اگر به ما درباره ناشر می­گفتند. احتمالا فردی ترجیحا عینکی که پشت یک ماشین تایپ با سر و صدای زیاد نشسته است. کاغذهایی را چاپ می­کند تا از طریق نیروی انسانی به دست انسانها برسد را مجسم می کردیم. اول صبح شخصی سوار دوچرخه کاغذها، مجلات را تحویل می گرفت. از خیابان عبور می­ کرد و با سلامی گرم به همه نوید می­داد که آخرین خبر رسیده و مردم برای دریافت آن جمع می­ شدند. بعضی ها منتظر بودند. بعضی ها از نا آگاهی رنج می بردند. هرکس به فراخور ذهنیت خود از اخبار مطلع می­ شد. برخی هم منتظر داستانهای جدیدی بودند که به تازگی چاپ شده­ است.

قبلا اگر شخصی ایده ای، مشاهداتی، پژوهشی داشت حتما باید نظر مافیای چاپ را جلب می کرد. اگر شخصی می خواست داستانش را چاپ کند باید داستانش را طبق نظر ناشر تغییر می­ داد. احتمالا می­گوییم «مافیای نشر، آزادی بیان را کنترل می کرد.» ولی امروز هر شخصی می­تواند یک ناشر باشد. هر شخصی می تواند یک رسانه برای نشر داشته باشد.