ساعت 11 صبح بود و یکساعت بود که وارد مرکز بهداشت شده بودم. هفته 35 بارداری بودم و خوشحال بودم که خانم دکتری که سالی یکبار از سوئیس برای آموزش به ایران می آد و از قضا امسال اهوازرا برای آموزش انتخاب کرده است را می بینم. یکساعت از آشنایی من با خانم دکتر می گذشت. حالا با هم صمیمی شده بودیم. من این صمیمیت و جرات حرف زدن با خانم دکتر را مدیون مهارت سخنوری ام می دانستم ک توانسته بودم جسورانه صحبت کنم. حالا در حال صحبت مثل یک دوست با خانم دکتر گرم و صمیمی بودم. به او گفتم در حال نوشتن کتابی راجع به استرس های درونی خانم ها هستم و با خانم دکتر فوق تخصص زنان از از مشتریان پروژه های کاری ام بوده مصاحبه کرده ام و متوجه شدم چقدر رقصیدن، رقصیدنی که از بچگی دوست داشتم. می تواند به کاهش استرس و حتی باروری بدن کمک کند. خانم دکتر تایید کردو مشتاقانه گفت که هر سوالی در این مورد باشد که نیاز به بررسی های علمی باشد به من پاسخ خواهد داد. آنروز خانم دکتر ساعت 2 ظهر به سمت تهران و سپس سوئیس راهی شد.